رسوب شناسی یکی از رشته های علوم زمین است که کاربرد زیادی در مسائل اکشاف و استخراج مواد هیدروکربوری و زغال¬سنگ، مطالعات هیدروژئولوژیکی، تفسیر تاریخچه رسوبات قدیمی در توالی¬های سنگی، منشا رسوبات، اکتشاف کانی¬های فلزی و غیر فلزی، سدسازی، راه¬سازی و غیره دارد. رسوبات در سطح تماس بین سنگ¬کره، آب¬کره و یا سنگ¬کره و هوا¬کره در محیط¬هایی نظیر رودخانه¬ها، پهنه¬های جزر و مدی و دریایی برجای گذاشته می¬شوند. ساختار درونی، بافت، ساخت و ترکیب رسوبات نشان¬دهنده فرایند¬های فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی موثر حین و بعد از رسوبگذاری و فرایندهای رسوبی هوازدگی و دیاژنز موثر بعد از رسوبگذاری است. رسوب¬شناسی با سایر رشته¬ها نظیر جانور شناسی، گیاه¬شناسی و کشاورزی و سایر شاخه¬های علوم زمین نظیر کانی¬شناسی، دیرینه¬شناسی و زمین¬شیمی در ارتباط است. برای شناسایی رسوبات باید سه ویژگی اولیه ساخت (شکل¬های هندسی ایجاد شده همزمان و یا بعد از رسوبگذاری)، بافت (اندازه، شکل و خواص گروهی ذرات رسوبی) و ترکیب (ویژگی¬های کانی¬شناسی و شیمیایی ذرات رسوبی) توصیف شوند.